คำอธิบาย

ส่งคำถาม

กระจกหัวประตูหลัง 2131-5403012-21D

กระจกรถยนต์ทั่วไปทำจากแก้วซิลิคอนซึ่งมีส่วนประกอบหลักคือซิลิคอนออกไซด์ซึ่งมีสัดส่วนมากกว่า 70% ส่วนที่เหลือประกอบด้วยโซเดียมออกไซด์ แคลเซียมออกไซด์ แมกนีเซียม ฯลฯ โดยผ่านกระบวนการหล่อแบบลอยตัวแล้วนำไปแปรรูปเป็นกระจกนิรภัย (TSG) หรือกระจกลามิเนต (LSG)

ไอโซโทรปี

การจัดเรียงอะตอมของแก้วเป็นแบบสุ่ม และอะตอมในแก้วมีความสม่ำเสมอทางสถิติในอวกาศ ภายใต้สภาวะที่เหมาะสม คุณสมบัติทางกายภาพและเคมี (เช่น ดัชนีการหักเหของแสง ความแข็ง โมดูลัสยืดหยุ่น ค่าสัมประสิทธิ์การขยายตัวทางความร้อน การนำความร้อน การนำไฟฟ้า ฯลฯ) ของกระจกที่เป็นเนื้อเดียวกันจะเหมือนกันในทุกทิศทาง

ไม่มีจุดหลอมเหลวคงที่

การเปลี่ยนแก้วจากสถานะของแข็งเป็นสถานะของเหลวเกิดขึ้นภายในช่วงอุณหภูมิที่กำหนด (เช่น ช่วงอุณหภูมิอ่อนตัว) ซึ่งแตกต่างจากสารที่เป็นผลึกและไม่มีจุดหลอมเหลวคงที่ ช่วงอุณหภูมิอ่อนตัวคือ Tg ถึง T1 โดยที่ Tg คืออุณหภูมิการเปลี่ยนผ่าน และ T1 คืออุณหภูมิของเหลว ความหนืดที่สอดคล้องกันคือ 10 dPa·s และ 10 dPa·s ตามลำดับ

ความมั่นคง

โดยทั่วไปสารที่เป็นแก้วจะได้มาจากการทำให้สถานะหลอมเหลวเย็นลงอย่างรวดเร็ว ในระหว่างการเปลี่ยนจากสถานะหลอมเหลวไปเป็นสถานะคล้ายแก้ว ความหนืดจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในระหว่างกระบวนการทำความเย็น และอนุภาคไม่มีเวลาที่จะจัดเรียงในรูปแบบปกติเพื่อสร้างผลึก ไม่มีการปล่อยความร้อนแฝงของการตกผลึกออกมา ดังนั้นสารที่เป็นแก้วจึงมีพลังงานภายในสูงกว่าสารที่เป็นผลึก พลังงานของพวกมันอยู่ระหว่างสถานะหลอมเหลวและสถานะผลึกและเป็นของสถานะที่แพร่กระจายได้

จากมุมมองเชิงกล แก้วเป็นสถานะของพลังงานที่ไม่เสถียรอย่างมาก ตัวอย่างเช่น มีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนไปสู่สถานะพลังงานที่ต่ำกว่า กล่าวคือ มีแนวโน้มที่จะตกผลึก ดังนั้นแก้วจึงเป็นวัสดุแข็งชนิดหนึ่งที่สามารถแพร่กระจายได้

ความค่อยเป็นค่อยไปและการพลิกกลับได้

กระบวนการของสารคล้ายแก้วที่เปลี่ยนจากสถานะหลอมเหลวไปเป็นสถานะของแข็งนั้นเป็นไปอย่างค่อยเป็นค่อยไป และการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติทางกายภาพและเคมีของมันก็เป็นไปอย่างต่อเนื่องและค่อยเป็นค่อยไปเช่นกัน